Wel of geen medicatie nemen voor psychische problemen? De ervaringsdeskundigen in mijn netwerk zijn daar glashelder over: NEE.
Oordelen en stigma’s over medicatiegebruik
Werk aan je trauma’s. Krijg een andere mindset. Zorg voor je lichaam. Doe aan mindfullness, yoga, adem- of lichaamswerk.
Medicatie? Je weet niet waar je aan begint. De bijwerkingen zijn heftig. Afbouwen is moeilijk of onmogelijk. Het werkt niet. Je bent gek als je het doet. Alleen mensen met een hersenbeschadiging zijn bereid het te nemen. Je trapt in de val van Big Pharma als je het neemt.
Ik heb het allemaal gelezen of gehoord.
Op dit moment heb ik nierfalen, diabetes insipidus, overgewicht en hypothyreoïdie door mijn medicatiegebruik. In het verleden had ik breekbaar haar en vocht vasthouden als bijwerking. Ik weet heel erg goed wat de schadelijke gevolgen van psychofarmaca kunnen zijn.
Mijn keuzes over medicatie
En toch: komende donderdag heb ik een afspraak met mijn psychiater om nieuwe medicatie te bespreken.
Na acht jaar traumatherapie heb ik overwegend een goed leven. Ik heb een leuke baan, fijne collega’s, een leuk eigen bedrijf. Ik kan financieel goed rondkomen, heb een ijzeren discipline wat betreft ritme houden, en ga op dit moment wekelijks naar de sauna. Ik fiets driemaal per week achttien kilometer naar mijn werk en wandel achtduizend stappen of meer per dag.
Mijn depressies zijn na het stoppen met lithium niet toegenomen, maar ze duren wel langer. En omdat ik tijdens de depressies mijn ketogeendieet niet kan volhouden, heb ik ook meer last van mijn longcovid.
Zelfstigma door maatschappelijke druk
Blijkbaar heb ik de verkeerde mindset. Ik ben gehersenspoeld dat ik verlang naar de tijd dat lithium mijn belofte was dat iedere zware depressie na tien dagen verhoging over was. Ik moet gaan hardlopen. Mijn lichaam meer ontspanning gunnen. Ik doe het verkeerd. Ik doe het fout.
Gewoon die andere mindset. Gewoon gezond eten. Gewoon beter voor je lichaam zorgen. Ik BEN fout. Ik BEN verkeerd. Want ik kàn het niet beter dan hoe ik het nu doe. Want ik kies ervoor om medicatie te nemen tegen mijn psychische problemen.
Kiezen voor medicatie is ook dapper
Ik weiger om terug te gaan naar mijn leven zoals het was tijdens mijn zwarte gat. Ik ben blijkbaar te slap om het op eigen kracht te doen. Het lukt me niet voldoende om aan mezelf te werken. Ik kies ervoor om pillen te slikken. Ik ben er niet trots op, maar voor mij is het nu de beste keuze.
En ook dat is een dappere keuze. Net zo dapper als ervoor te kiezen om het zonder te doen.
Misschien moeten we stoppen met elkaar de maat te nemen op het gebied van het slikken van psychofarmaca en elkaar respecteren ongeacht de keuze die we maken.
Als ervaringsdeskundig spreker zet ik mijn persoonlijke ervaringen in om maatschappelijke impact te bewerkstelligen. Hierbij maak ik altijd gebruik van de drie bronnen van ervaringskennis: eigen ervaringen, andermans ervaringen en theoretische kennis. Afhankelijk van het doel en de opdracht krijgen al deze bronnen hun plaats in de lezing.