Bomen Waaien Wind

Onderweg van school naar huis verlaat ik even de vertrouwde route. Heel eventjes maar. Ik hoef slechts één straat omrijden. Ik doe de witte gesmeden deur aan de achterzijde van de grote begraafplaats open en loop met mijn fiets aan de hand naar binnen. Ik zet mijn fiets tegen de struiken die het besloten stukje… Read More »

Helden

Applaus voor de zorg. Voor de verpleegkundigen die een paar weken onmenselijke diensten draaiden om de IC beschikbaar te houden. Voor de verpleegkundigen in de verpleeghuizen die zorg verleenden zonder beschermingsmiddelen. Ze hielden de handen vast van de stervenden, een laatste troostende aanraking omdat de familie er niet bij konden zijn. Iedereen op televisie, op… Read More »

‘Mijn’ mensen

Mijn mensen In mijn blogs kom ik op voor mijn mensen. Het zijn mensen die op mij lijken of die zich in mij herkennen. Wat er precies onder ‘mijn’ valt is een relatief rekbaar begrip. Meestal schrijf ik over mezelf met een psychische stoornis, om zo op te komen voor deze groep mensen. Om hen… Read More »

Inspiratieloosheid

Als ik hypomaan ben, schrijf ik de slechtste verhalen. Al tijdens de eerste schrijfclub waar ik lid van was, werden de hypomane schrijfsel altijd afgekeurd. Als mijn hoofd overloopt is er blijkbaar geen plek meer over om dingen te kunnen verzinnen. Niet gek. Tijdens een hypomanie loop ik weliswaar over met energie en zelfvertrouwen, maar… Read More »

Zichtbaarheid

Brief aan de leden van de commissie Volksgezondheid, welzijn en sport van de Tweede Kamer Geacht parlementslid, Ik heb iets bijzonders gemerkt in Nederland. Er zijn weinig mensen op straat. Scholen en kantoren zijn gesloten. Vrijwilligerswerk ligt grotendeels stil. Mensen hebben het psychisch heel erg zwaar. Dat is niets nieuws onder de aprilzon. Dat is… Read More »